Proces coachingu, oparty jest na specyficznej relacji między osobą pozostającą w coachingu a trenerem (coachem). Jest więc integralnie związany z kwestią etyczną. W kilku poniższych punktach postanowiliśmy określić kilka jasnych zasad wykonywanego przez nas zawodu. Kodeks etyczny zgodny jest normami ustanowionymi przez International Coach Federation (ICF). Respekujemy również kodeks etyczny Izby Coachingu.


I. Ogólnie

1. Prowadzimy coaching najwyższej jakości, oparty na wartościach, które sami wyznajemy, takich jak: wolność, spójność, ciągły rozwój, pokora, wiara, działanie, poszukiwanie, uczciwość i szczerość w kontaktach z innymi ludźmi.

2. Mamy świadomość swoich umiejętności, mocnych stron oraz ograniczeń. Dbamy więc o swój rozwój i rozszerzanie swoich umiejętności poprzez szkolenia, lektury, kontakty z innymi ekspertami i superwizję. Stale podnosimy poprzeczkę swoich kompetencji.

3. Aby być skutecznymi coachemi, potrzebujemy swobody w działaniu, zgodnie ze swoim sumieniem i poglądami. Dlatego też szanujemy prawo innych osób do posiadania odmiennych systemów wartości i przekonań. Nie dyskryminujemy klientów z uwagi na wiek, płeć, rasę, narodowość, religię, orientację seksualną, niepełnosprawność, światopogląd, wykształcenie, język czy status społeczno–ekonomiczny. Nie podejmujemy prób przekonania klientów do wyższości swoich własnych poglądów czy wartości.

4. Uwzględniamy przede wszystkim dobro osób pozostających w coachingu. Nie prowadzimy sesji, jeśli współpraca nie ma charakteru coachingowego bądź treningowego.

5. Każdego traktujemy indywidualnie, zgodnie z jego predyspozycjami, możliwościami i stylem życia.


II. Proces coachingu

1. Coaching wymaga świadomej zgody klienta i jego pełnej odpowiedzialności oraz zaangażowania.

2. Wraz z klientem określamy (w kontrakcie pisemnym lub ustnym) cele, metody pracy, zasady finansowania coachingu oraz prawdopodobny czas trwania coachingu. Szanujemy treść wszelkich umów i dotrzymujemy obietnic – tego samego oczekujemy od klientów.

3. Coaching objęty jest tajemnicą zawodową. Zobowiązujemy się do zachowania poufności dotyczącej wszystkich informacji, w jakich posiadanie możemy wejść w związku z wykonywaniem swojej pracy. Tajemnica coachingu może być uchylona wtedy, kiedy przemawia za tym dobro wyższe (np. w przypadku poważnego zagrożenia życia tub zdrowia) i tylko wobec osób lub instytucji do tego odpowiednich.
Jest kilka sytuacji, w których wyraźnie prosimy klienta o zezwolenie: kiedy prosimy o rekomendacje/referencje, kiedy nagrywamy sesje coachingowe lub wykorzystujemy jakieś dane z coachingu w swojej pracy biznesowej, szkoleniowej i publicystycznej.

4. Pracujemy uznanymi metodami, czerpiąc z różnych nurtów psychologicznych, inspirując się również filozofią, duchowością i innymi naukami. Zastrzegamy sobie prawo do używania innowacyjnych narzędzi i podejścia do klienta, mając na względzie przede wszystkim jego dobro. Metody i techniki, które stosujemy w procesie coachingowym służą wyłącznie celom rozwojowym klienta. Nikogo nie leczymy, nie stosujemy terapii i nie udzielamy gotowych porad.
Nie jesteśmy też w jakikolwiek sposób odpowiedzialny za to, w jaki sposób i z jakimi skutkami korzysta się z proponowanych przez nas usług, technik i produktów.

5. Jesteśmy dalecy od uzależniania klientów od siebie. Jeśli ktoś poszukuje w coachingu płatnego przyjaciela, rodzica, guru czy opiekunki, wyjaśniamy, że nie na tym polega coaching.
Zwykle też nie prowadzimy coachingu wobec osoby znajomej. Jeżeli zaś zachodzi taka potrzeba, traktujemy tę osobę jako klienta, z wszelkimi tego konsekwencjami.

6. Odsyłamy klienta do innych profesjonalistów, takich jak psychoterapeuta czy lekarz, kiedy dowiemy się o problemie, który wymaga szczególnego potraktowania.

7. Mamy prawo (a z uwagi na interes klienta — także obowiązek) dbać o swoją dobrą kondycję psychiczną. Od czasu do czasu wyjeżdżamy na szkolenia, na urlopy lub spędzamy czas z gronie rodzinnym. Informujemy wtedy klienta o przerwie w coachingu. W chwili kiedy z różnych względów nie możemy dalej prowadzić coachingu, jeśli będzie to korzystne dla klienta, odsyłamy go do innego coacha.


III. Inne ustalenia

1. Ustalamy wynagrodzenie odpowiednio do rodzaju coachingu i charakteru pracy. Wysokość honorarium podajemy do wiadomości podczas zawierania kontraktu.

2. Szanujemy prawa autorskie, praw do ochrony własności intelektualnej, znaków handlowych i patentów. Używamy głównie własnych technik i narzędzi. Niektóre z naszych technik pracy są zastrzeżone i informujemy o tym klientów i współpracowników.

3. Czasami trafiają do nas klienci, którzy wcześniej korzystali z różnych form terapii, treningu czy coachingu i nie są usatysfakcjonowani świadczonymi wówczas usługami. Nie odnosimy się do innych coachów/trenerów/terapeutów/instytucji. Mamy swoją metodę i styl pracy, w związku z czym nie ma sensu porównywać pracy różnych specjalistów.

4. Dowiedziawszy się, że ktoś wygłasza nieprawdziwe stwierdzenia na temat coachingu lub naszej pracy, staramy się je skorygować lub po prostu zignorować.